The Nightmare Years (2 DVD) Nieuw

Bewaar
  • Aantal keer bekeken 17x bekeken
  • Datum geplaatst 1 maand geleden geplaatst

Kenmerken


Levering
Ophalen of verzenden
Staat van het product
Nieuw
Type advertentie
Aangeboden
Type prijs
Vraagprijs

Omschrijving

The Nightmare Years  (2 DVD) Nieuw

BCZ

189:00 minuten

Acteurs: oa  Sam Waterston Marthe Keller 

Het ware verhaal van Bill en Tess Shirir, gebaseerd op zijn dagboeken, die in 1941 uit nazi Europa gesmokkeld warden. De shires weten dat de wereld is dolgedraaid als kruizen worden vervangen door hakenkruizen.
Taalkeuze: Engels.
Ondertiteling: Nederlands.
Beeld: 4:3 kleur
Geluid: Dolby Digital

TV-SERIE
Voor deze in 1989 gemaakte tv-miniserie baseert regisseur Anthony Page zich op de boeken The Rise And Fall Of The Third Reich (1960) en The Nightmare Years (1984) van de Amerikaanse journalist William Shirer, die in 1934 met zijn Oostenrijkse vrouw in Berlijn neerstrijkt als correspondent van een Amerikaanse krant en er van zeer nabij getuige is van de opgang van de nazi’s en de expansie van Hitlers Duizendjarige Rijk in de loop van de volgende jaren. Als buitenlandse correspondent heeft Shirer vooral te maken met de dienst van Joseph Goebbels, minister van propaganda in nazi-Duitsland, een man die er alles aan doet om de eigen bevolking en de rest van de wereld zand in de ogen te strooien betreffende de bedoelingen van Adolf Hitler. Dat hij daarin slaagt bewijst het feit dat de Duitse bevolking quasi als één man achter de Führer staat en dat Frankrijk en Engeland zich heel lang afzijdig houden, terwijl Hitler in Mein Kampf (1923) het scenario voor wat zou volgen al helemaal had uitgeschreven en men in Parijs en Londen m.a.w. op de hoogte was van wat Europa te wachten stond als men Berlijn niet dwong om de bepalingen uit het Vredesverdrag van Versailles (1919) na te leven. Maar zelfs in Amerika – dat zich tot Hitlers oorlogsverklaring van december 1941 afzijdig hield – wordt er weinig geloof gehecht aan de berichtgeving van de eigen journalisten over de expansiedrift van Hitler. Voor Washington is het conflict aan de andere kant van de Atlantische Oceaan heel lang een louter Europees probleem.

In Berlijn merkt Shirer al heel gauw dat er van objectieve en eerlijke informatie geen sprake is. Alles draait er om propaganda en beïnvloeding en buitenlandse correspondenten zijn er aangewezen op de dagelijkse mededelingen van Goebbels’ persafdeling, die ook toeziet op wat ze schrijven voor hun krant. Omdat hij moeilijke vragen stelt tijdens die briefing en daardoor z’n krant in Amerika problemen bezorgt, wordt Shirer ontslagen. Gelukkig wordt hij benaderd door een Amerikaans bedrijf dat brood ziet in het nieuwe speeltje radio en Shirer wordt radiocorrespondent. Maar de problemen blijven uiteraard dezelfde: hij is het niet eens met de buitenlandse correspondenten die braaf aan het lijntje van het nazi-propagandaministerie lopen en probeert op eigen houtje de verstrekte informatie op haar feitelijkheid te controleren. Zo stelt hij tijdens een persreisje naar de Franse kust vast dat de zgn. voorbereidingen voor een invasie van Engeland puur propaganda zijn, want dat er nauwelijks sprake is van oorlogsschepen en landingsmateriaal in de haven.

Shirers grootste frustratie is evenwel dat Frankrijk en Engeland niet reageren op de Duitse schendingen van de voorwaarden van het Verdrag van Versailles. Zo kijkt Frankrijk de andere kant op als Hitler het gedemilitariseerde Rijnland laat bezetten (maart 1936), maar ook Engeland reageert nauwelijks als de nazi’s probleemloos Oostenrijk binnenrijden (maart 1938) en het land zich zgn. vrijwillig bij het Duizendjarige Rijk aansluit. Klap op de vuurpijl is het officiële bezoek van de Engelse premier aan Berlijn in 1939 niet zo lang na de beruchte Kristallnacht (1938), een georganiseerde actie waarbij joden werden aangevallen, naar schatting 1000 à 2000 synagogen werden platgebrand, 7500 winkels en firma’s verwoest, evenals ontelbare joodse huizen, ziekenhuizen, scholen en begraafplaatsen, terwijl de brandweer werkeloos toekeek. Zelf slaagt Shirer erin om z’n bovenburen in veiligheid te brengen en ze later met illegale visa op een trein naar veiliger oorden te krijgen. Hij is de luis in de pels van Goebbels, maar van oppakken of uitwijzen is voorlopig geen sprake, want zo lang Amerika niet in het oorlogsconflict is betrokken, laat de propagandaminister hem z’n gang gaan. Shirers gecensureerde berichten – en zelfs z’n illegaal uit het land gesmokkelde artikels die in de Amerikaanse pers nauwelijks aan bod komen - richten weinig schade aan, terwijl een rechtstreeks incident in Washington beslist niet goed aan zou komen. Maar als Shirer een rechtstreekse (live) en illegale radio-uitzending voor z’n Amerikaanse broodheren maakt, is Goebbels geduld op…
Het vuistdikke boek The Rise And Fall Of The Third Reich (1960)is een verslag over de politieke ontwikkelingen in Duitsland tijdens de nazitijd en een werk met historisch belang. The Nightmare Years gaat over de problemen met het ministerie van propaganda van Joseph Goebbels, de moeilijke werkomstandigheden voor journalisten, de relatie met CBS in die periode en de problemen en leefomstandigheden waarmee Shirer en zijn vrouw tijdens hun verblijf werden geconfronteerd. In de miniserie The Nightmare Years – het draaiboek is door hemzelf geschreven in samenwerking met drie andere scenaristen – komt regisseur Anthony Page tot een indrukwekkende een aangrijpende symbiose van het historisch en biografische feitenmateriaal en opdat niemand zou twijfelen aan het non-fictionniveau van de inhoud, last hij regelmatig originele footage in om het tijdskader toe te lichten. U ziet beelden van de nationaalsocialistische partijdagen in Nurenberg en een opgewonden Hitler tijdens de historische toespraken, maar ook opnamen over de intocht van Duitse troepen in het net geannexeerde Oostenrijk en hun overweldigend ontvangst in de straten van Wenen. Mocht iemand nog twijfelen aan de houding van de Oostenrijkers ten opzichte van de nazi’s, dan spreken deze beelden in elk geval boekdelen.
William Shirer, die eerder in Brits-Indië aan de slag was waar hij bevriend was met Mahatma Ghandi, liet zich door Joseph Goebbels en z’n kompanen niet intimideren en terwijl onwillige collega’s vaak door hun redacties in Amerika teruggeroepen werden om politiek problemen tussen Washington en Berlijn te vermijden, hield hij voet bij stuk. Uit z’n kijk op de gebeurtenissen tussen 1934 en 1940 valt op te maken dat hij Frankrijk en Engeland verregaande lafheid verwijt op het moment dat ze nazi-Duitsland nog onder controle hadden kunnen houden. De bezetting van het Rijnland had men terug kunnen draaien, aldus Shirer, en de geschiedenis heeft hem gelijk gegeven, want uit teruggevonden documenten blijkt dat Hitler z’n troepen meteen zou hebben teruggeroepen mocht Frankrijk tot mobilisatie zijn overgegaan. Doch Frankrijk deed niets en ook in Engeland keken ze de andere kant op toen na Oostenrijk Tsjecho-Slowakije onder de voet werd gelopen en de pesterijen tegen joden ontaardden in de Kristallnacht. Maar Shirer is vooral streng voor de Amerikaanse desinteresse voor wat zich in Europa afspeelde, ook al heeft hij begrip voor de Amerikaanse aversie voor een nieuwe grote oorlog nauwelijks 20 jaar na de verwoestende Eerste Wereldoorlog.
Sam Waterston (The Great Gatsby, 1974; The Newsroom, 2012-2013) kruipt in de huid van William Shirer en dat resulteert in één van z’n beste rollen uit z’n lange carrière. Hij introduceert William Shirer als een man die zich in tegenstelling tot de meeste buitenlandse correspondenten niet laat muilkorven door een geslepen Joseph Goebbels, op een al even uitstekende manier tot leven gebracht door Kurtwood Smith, die liefhebbers van Sylvester Stallone zich beslist herinneren als Griggs uit de Rambo-trilogie (1982-1988). Ronald Pickup (Prince of Persia, 2010) torst de rol van Goebbels’ perschef Putzi Hanfstaengl, terwijl Marthe Keller (Marathon Man, 1976) prima op dreef is als Shirers echtgenote Tess en Frances Barber (A Zed and Two Noughts, 1985) de gedreven regisseuse Helga Bauer voor haar rekening mag nemen. In werkelijkheid gaat het in dit laatste geval over de figuur van Hitlers lievelingscineaste Leni Riefenstahl, maar die leefde nog in 1989 toen deze miniserie werd gemaakt. Om juridische problemen te vermijden werd haar naam aangepast.
William Shirer overleed in 1993. Meteen na z’n terugkeer naar de Verenigde Staten in 1941 ging hij aan de slag als geschiedkundige en in de komende 40 jaar zouden er niet minder dan 15 boeken over o.a. de nazi’s, Ghandi (1980) en Tolstoy (postuum, 1994) van zijn hand verschijnen en drie non-fictionromans. Z’n huwelijk met Tess Stiberitz, een Australische fotografe, hield stand tot in 1970.

Bespaar portokosten bekijk ook mijn andere advertenties


Reageer op deze advertentie

Je moet ingelogd zijn om te reageren op een advertentie.